ข่าวชาวสงขลานครินทร์

เปิดใจ "น้องกร" นักเรียนตาบอดวัย 19 จากคลิปไวรัล ตัวจริงผู้ทดสอบ Dolphin Glasses และร่วมฝึกประสบการณ์ ณ ศูนย์วิศวกรรมนวัตกรรมเพื่อผู้พิการ ม.อ.




จากคลิปไวรัลของเด็กหนุ่มตาบอดวัย 19 ปี ที่ได้ก้าวลงจากรถ หยิบไม้เท้าขาวและสวมแว่นนำทาง ก่อนออกเดินในพื้นที่ที่ไม่เคยรู้จักด้วยตัวเอง ทีละก้าว ๆ จนพาตัวเองไปพบพี่เลี้ยงช่วยฝึกประสบการณ์ได้ตามนัดหมาย ความมุ่งมั่นตั้งใจนี้ไม่ได้มีเพียงแค่วันแรก เพราะตลอดการฝึกประสบการณ์ ณ ศูนย์วิศวกรรมนวัตกรรมเพื่อผู้พิการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ม.อ.) เด็กหนุ่มคนนี้ยังต้องเดินทางด้วยตัวเองทุกวัน และยังต้องเจออะไรอีกมากมายเพื่อเรียนรู้การทำงานจริง


วันนี้ PSU Connext จะพาไปพูดคุยและทำความรู้จักกับ “นูรดีน มะ” หรือน้องกร วัยเพียง 19 ปี นักเรียนผู้พิการทางสายตา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/18 ห้องศิลป์ภาษาจีน จากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ให้มากขึ้น โดยน้องกรเป็นคนที่ชื่นชอบค้นคว้าหาความรู้ ชอบร้องเพลง และสนใจในเรื่องของไอที แม้จะมองไม่เห็น แต่น้องกรก็ตั้งใจว่าจะได้ฝึกการทำงานจริง จึงเลือกมาฝึกงาน ณ ศูนย์วิศวกรรมนวัตกรรมเพื่อผู้พิการ ระหว่างวันที่ 20-28 ตุลาคม 2569 ที่ผ่านมา เพื่อหวังเก็บประสบการณ์ และเพื่อเป็นผู้ทดสอบนวัตกรรมที่ออกแบบมาสำหรับผู้พิการโดยตรง



จุดเริ่มต้นจากความรู้จักกับอาจารย์
น้องกร เล่าว่า รู้จักกับ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วสันต์ จันทรโชติ หรืออาจารย์เอ็ดดี้ ผู้อำนวยการศูนย์วิศวกรรมนวัตกรรมเพื่อผู้พิการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.อ. มาก่อนแล้ว โดยเคยได้ทดสอบนวัตกรรมที่คณะพัฒนาขึ้น และเคยร่วมงานเปิดตัวนวัตกรรมของอาจารย์ เมื่อได้สอบถามถึงช่องทางการทำงานและเพื่อฝึกประสบการณ์ในช่วงปิดเทอม อาจารย์จึงชวนมาฝึกงานและได้ช่วยทดสอบนวัตกรรมหลาย ๆ อย่างไปในตัวด้วย

ความกังวลก่อนก้าวออกจากบ้าน
ก่อนเริ่มฝึกงานมีเรื่องให้คิดหลายอย่าง ทั้งจะเดินทางไป ม.อ. อย่างไร เงินจะพอค่ารถไปกลับหรือไม่ เพราะครอบครัวไม่ได้มีฐานะมากนัก โชคดีที่ทุนการศึกษาจากโรงเรียนสามารถช่วยแบ่งเบาค่าใช้จ่ายในส่วนนี้ได้บ้าง อีกเรื่องที่ห่วงคือกลัวจะเป็นภาระให้อาจารย์ที่มีงานล้นมืออยู่แล้ว และกลัวว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดี ทางออกคือการทำการบ้านล่วงหน้า ทั้งการหาข้อมูลเส้นทาง การเดินทาง รวมถึงข้อมูลสถานที่ฝึกงาน เพื่อให้ตัวเองพร้อมที่สุดก่อนวันจริงจะเริ่มขึ้น



งานที่ได้ทำและนวัตกรรมที่ประทับใจ
น้องกร เล่าให้ฟังอีกว่า ตลอดการฝึกงาน ได้ร่วมสร้างแอปพลิเคชันสำหรับกรองข้อความ ลงสำรวจสถานที่ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.อ. และได้ทดลองนวัตกรรมของนักศึกษาที่ยังอยู่ระหว่างการพัฒนาอีกหลายชิ้น ทั้งยังได้สาธิตการใช้โปรแกรมอ่านหน้าจอบนโทรศัพท์มือถือให้รุ่นพี่นักศึกษาได้เห็นว่า คนตาบอดใช้งานเทคโนโลยีอย่างไร และได้ทดลองเล่นเกมจำลองสถานที่ อย่างโรงพยาบาล และห้างสรรพสินค้า ที่ช่วยให้คนตาบอดเรียนรู้ผังสถานที่ก่อนไปสัมผัสของจริง

เมื่อถามว่าชอบกิจกรรมไหนที่สุด น้องกรบอกว่า ตอบยากเพราะชอบทุกอย่าง แต่ชิ้นที่โดดเด่นเลยคือ Dolphin Glasses แว่นที่ส่งเสียงสะท้อนกลับมาทางหู เพื่อคอยเตือนสิ่งกีดขวางที่อยู่ด้านหน้าในระดับศีรษะ ซึ่งไม้เท้าขาวตรวจจับได้ไม่ถึงนั่นเอง



ความท้าทายจริงอยู่ระหว่างทาง
งานที่อาจารย์เอดดี้มอบหมายไม่ใช่เรื่องยาก สิ่งที่ท้าทายกว่าคือการเดินทาง ทุกครั้งที่เรียกรถผ่านแอปพลิเคชัน ทั้งขาไปและขากลับที่พัก ไม่รู้เลยว่าจะได้พบคนขับแบบไหน และจะไปถึงจุดหมายหรือไม่ เครื่องมือหลักที่ติดตัวจึงยังคงเป็นไม้เท้าขาวและโทรศัพท์มือถือ เหมือนเฉกเช่นเดียวกันกับการใช้ชีวิตประจำวัน

ความฝันที่ชัดเจนกว่าเดิม
แม้การฝึกงานครั้งนี้จะเปิดโลกให้มากมาย แต่ก็ยังไม่ได้คิดจะเรียนวิศวกรรมศาสตร์ ครี้งนี้มาเพื่อเก็บประสบการณ์ เก็บเกียรติบัตรใส่พอร์ตโฟลิโอ และช่วยทดสอบนวัตกรรมให้กับอาจารย์และพี่ ๆ นักศึกษา ไอทียังคงเป็นความชอบส่วนตัว ส่วนความฝันจริง ๆ คือการเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ เคยอยากเรียนที่ ม.อ. แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่ามหาวิทยาลัยเปิดรับผู้พิการมากน้อยเพียงใด



ถึงเพื่อนที่ยังไม่กล้าลอง
น้องกร ฝากทิ้งท้ายถึงเพื่อนผู้พิการและคนในสังคมว่า หากรู้สึกไม่กล้า ให้ลองมองว่าถ้าได้ลองแล้วจะเกิดผลดีอะไรบ้าง อย่าเพิ่งคิดถึงผลเสียที่ยังไม่เกิดขึ้น คนตาบอดบางคนอาจไม่กล้าออกมาเจอโลกภายนอก อยู่กับครอบครัวดูสบายกว่า แต่อยากให้ลองท้าทายตัวเอง เพราะไม่มีใครอยู่กับเราได้ตลอดเวลา เราควรพึ่งพาคนอื่นเฉพาะเรื่องที่ทำเองไม่ได้จริง ๆ

“ขอบคุณครอบครัว อาจารย์ คุณครูแนะแนว และโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ที่เปิดโอกาสให้ได้ฝึกประสบการณ์ รวมถึงครูดูแลนักเรียนของโรงเรียนการศึกษาคนตาบอดธรรมสากลหาดใหญ่ เพื่อน ๆ และคนรอบข้างที่คอยสนับสนุนมาตลอด” น้องกร กล่าวทิ้งท้าย



ขณะที่ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.วสันต์ จันทรโชติ หรืออาจารย์เอ็ดดี้ ผู้อำนวยการศูนย์วิศวกรรมนวัตกรรมเพื่อผู้พิการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ม.อ. กล่าวว่า จุดเริ่มต้นไม่ได้ตั้งใจจะตั้งเป็นศูนย์วิศวกรรมนวัตกรรมเพื่อผู้พิการตั้งแต่แรก แต่เริ่มจากรายวิชาเรียนและต่อยอดเป็นงานจิตอาสา จนเมื่อพบว่าผู้พิการทางสายตาต้องการความช่วยเหลืออีกมาก จึงตั้งกลุ่มจิตอาสาเพื่อคนตาบอดโดยเฉพาะ ทำทั้งนวัตกรรมและกิจกรรมในช่วงเทศกาลต่าง ๆ จนทางคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ ได้สนับสนุนให้เปิดเป็นศูนย์ฯ เพื่อให้งานมีภาพที่ชัดเจนและใหญ่ขึ้น

มาวันนี้ศูนย์ฯ มีเป้าหมายให้ผู้พิการได้แสดงศักยภาพออกมาให้มากที่สุด ควบคู่กับการปั้นนักศึกษาให้พร้อมทำงานเมื่อจบการศึกษา และร่วมมือกับคณะต่าง ๆ รวมถึงหน่วยงานภาครัฐและเอกชน ช่วยผลักดันนวัตกรรมไปสู่เชิงพาณิชย์หรือธุรกิจเพื่อสังคม เพราะอุปกรณ์สำหรับผู้พิการไม่ใช่สินค้าที่คนทั่วไปจะซื้อ จึงต้องมีโมเดลธุรกิจที่เหมาะสม ปลายทางที่อาจารย์และนักวิจัยของศูนย์ฯ ตั้งใจไว้ คือนวัตกรรมเพื่อผู้พิการทุกชิ้นต้องไปถึงมือผู้ใช้งานจริง



อาจารย์เอ็ดดี้ เล่าต่อว่า การรับน้องกรมาฝึกประสบการณ์ เมื่อระหว่างวันที่ 20-28 ตุลาคม 2569 เป็นความตั้งใจของศูนย์ฯ เอง เพราะน้องกรคือผู้ทดสอบ Dolphin Glasses มาตั้งแต่ยังเป็นแว่นต้นแบบ ซึ่งที่ผ่านมาทดสอบเฉพาะในพื้นที่ปิด ครั้งนี้จึงอยากให้น้องนำแว่นมาใช้ในพื้นที่จริง อีกเหตุผลหนึ่งคืออยากให้น้องกรช่วยทำคลิปและคอนเทนต์ เพื่อที่จะได้สื่อสารไปถึงผู้พิการและสังคมด้วยว่า ผู้พิการเองก็มีศักยภาพมากพอ และควรได้รับโอกาสทั้งในการเรียน การทำงาน และการใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไป อาจารย์ยังขอบคุณทุกคนที่ได้ชมคลิปจนเกิดเป็นกระแสไวรัลขึ้นมา



ด้วยความที่ทีมงานคลุกคลีกับผู้พิการทางสายตามาตลอด จึงเข้าใจข้อจำกัดของน้องเป็นอย่างดี อาจารย์วางตารางไว้ล่วงหน้าว่าแต่ละวันน้องกรจะได้ทดสอบหรือทำงานอะไร โดยบทบาทหลักคือการทดสอบนวัตกรรมที่ศูนย์ฯ คิดค้นขึ้นเพื่อผู้พิการ และค้นหาจุดบกพร่องของอุปกรณ์แต่ละชิ้น เพื่อนำไปแก้ไขปรับปรุงให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น สิ่งที่อาจารย์ตั้งใจให้ฝึกมากที่สุดคือการใช้ไม้เท้าขาวคู่กับ Dolphin Glasses เดินในพื้นที่จริงภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์อีกด้วย



เมื่อถามถึงความประทับใจ อาจารย์เอ็ดดี้ บอกว่า น้องกรเหมือนผู้ใหญ่ในร่างเด็ก มากกว่าจะเป็นนักเรียน ม.4 ทั่วไป ทั้งเป็นคนมีมารยาท มีความเกรงใจ รู้ว่าอะไรควรพูดหรือไม่ควรพูด และรู้จักฟังมากกว่าพูด อาจารย์มองว่าความถ่อมตัวและความกังวลว่าคนรอบข้างจะรู้สึกไม่ดี อาจเป็นลักษณะที่พบได้ในผู้พิการทางสายตาหลายคน แต่สิ่งที่ทำให้ประทับใจทุกครั้งคือ น้องกรจะคิดก่อนพูดเสมอ และสิ่งที่พูดออกมามักเป็นคำพูดที่ดี แม้แต่ตอนให้สัมภาษณ์ ทุกประโยคก็ดูผ่านการคิดและเรียบเรียงมาแล้ว สะท้อนถึงความตั้งใจและความเป็นผู้ใหญ่ แม้การฝึกงานจะใช้เวลาไม่นาน แต่ก็อัดแน่นด้วยประสบการณ์ที่มีค่า



อาจารย์เอ็ดดี้ ยอมรับตรง ๆ ด้วยว่า หากไม่เคยรับนักศึกษาฝึกงานหรือสหกิจศึกษาทั่วไปมาก่อน ก็คงไม่กล้ารับผู้พิการมาฝึกงานเช่นกัน เพราะจะไม่รู้ขั้นตอนและกระบวนการต่าง ๆ แต่เมื่อมีประสบการณ์ จึงมีระบบรองรับ โดยส่วนตัวได้แจ้งในกลุ่มไลน์อาจารย์และบุคลากรของคณะ ให้ทุกคนทราบว่าน้องเป็นใคร มาจากไหน และมีใครคอยดูแล แม้ช่วงแรกจะมีความหวั่นใจอยู่บ้าง แต่ด้วยความสนิทและรู้จักน้องกรเป็นอย่างดีจึงกล้ารับ และเมื่อได้ลงมือทำจริงก็พบว่าไม่ใช่เรื่องยากเลย เพราะน้องมีศักยภาพจริง ๆ

“สำหรับหน่วยงานหรือบุคคลที่อยากรับผู้พิการเข้าฝึกงาน แนะนำว่าต้องเริ่มจากการเปิดใจ มองเห็นศักยภาพ และมีความเชื่อมั่นในตัวผู้พิการ ให้โอกาสเขาได้ลองทำ พร้อมออกแบบเนื้องานให้เหมาะสม เพื่อให้ผู้ฝึกได้รับประโยชน์กลับไปจริง” อาจารย์เอ็ดดี้ กล่าวทิ้งท้าย